در باب سخنان جدید رئیس جمهور نکات زیر قابل تامل است:

۱- کشور ما با جمعیت فعلی اکنون ۶/۱۱ درصد نرخ بیکاری دارد که اکثریت قریب به اتفاق آنان هم جوان و ۳۷ درصد آنان تحصیل کرده دانشگاهی هستند(آمار بانک جهانی).نرخ تورم امسال به ۵/۱۲ درصد رسید که در سال ۸۷ به ۱۳ درصد خواهد رسید.

۲-بر هیچ کس پوشیده نیست که از نظر امکانات آموزش و پرورش کشور ما دچار تنگناهای جدی است. انبوه مدارس استیجاری در حال تعطیلی٬ نیاز به تاسیس مدارس جدید٬ افزایش جمعیت دانش آموزی و محدود بودن امکانات آموزشی٬ انبوه پشت کنکوری هائی که بدلیل محدود بودن ظرفیت پذیرش دانشگاهها از ادامه تحصیل باز مانده و دچار مشکلات روحی و روانی شده اند همگی نشان از عدم کفایت امکانات فعلی با جمعیت فعلی می دهد.

۳- بیش از نیمی از جمعیت کشور زیر خط فقر قرار دارند و امکانات فعلی کشور اجازه کمک و بهبود سطح زندگی مردم را نمی دهد و از نظر اقتصادی کشور دچار بحرانهای جدی است. وضعیت فقر و تنگدستی مردم را میتوان در آمار تکان دهنده خانواده های تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی مشاهده نمود.

۴-از نظر سطح بهداشتی و درمانی٬  کمبود تخت های بیمارستانی٬ نیاز به تاسیس مراکز بهداشتی و درمانی که حداقل های خدمات بهداشتی و در مانی را فراهم کند٬ کمبود و یا نبود خدمات بهداشتی و در مانی در مناطق محروم و  کمبود دارو از معضلات اصلی است که برای همین جمعیت فعلی نیز تامین نگردیده است.

۵-طبق شواهد موجود و با توجه به جمعیت جوان کشور ما به سمت انفجار جمعیتی پیش می رویم و با همین سیاست های کنترل جمعیتی و شعار دو فرزند برای یک زوج هم آمار جمعیت ما خود بخود رو به افزایش است حال اگر این سیاست ها را هم کنار بگذاریم دیگر معلوم است که چه خواهد شد.

اینها مواردی از وضعیت اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی موجود در کشور ماست.آیا مسئولین ما تا کنون توانسته اند برای همین ۷۰ میلیون نفر یک رفاه نسبی و حداقلی را فراهم کنند؟

احمدی نژاد بر پایه کدام آمار و ارقام و مدارکی ادعا می کند که ظرفیت ۱۲۰ میلیون نفر را داریم؟خوب است این ادعا را ثابت کند و آن وقت مردم از خود می پرسند که این ظرفیت ۱۲۰ میلیونی کشور چرا برای ۷۰ میلیون نفر کفایت نمی کند؟

۲۰ سال است که مسئولین بهداشتی کشور تلاش می کنند تا جمعیت رو به رشد کشور را تحت کنترل در آورند و وقتی می خواهند نتیجه بگیرند این آقای رئیس جمهور همه فن حریف چه ها که نمی کند.