با توجه به اینکه شب عیدی کشیک خواهم بود و روزهای عید هم همچنین، چند روز پیش با مهدی خان رفتیم چالوس و رشت و از آنجا آستارا و اردبیل و البته سرعین. هوا در شمال بارانی و در اردبیل و سرعین سرد سرد و زیر صفر درجه!

 حاشیه های سفر:

۱- آغاز سفر همراه بود با ابهام در انصراف و یا بقای خاتمی بنابراین این بحث اصلی حسابی از من انرژی گرفت. در آستارا که بودیم خاتمی اعلام انصراف داد و ما هم در به در دنبال کافی نت! در بازگشت هم که عصبانیت از وضع بوجود آمده و پرابهام و البته بحث مقصرین بد اخلاق انصراف خاتمی! خلاصه این بحث، سفرمان را زهرمار کرد!

۲- از حضور خانمهای تنها و البته بافرهنگ و متعادل در خیابانهای شهرها و جاده های گیلان تا پاسی از شب حتی ۱۱ شب که بسیار هم متعدد بود تعجب نمودم(البته بدون منظور!)(در تهران خانمهای خوب زودتر به خانه شان می روند اما در گیلان خانمهای خوب دیرتر به خانه می روند. مهدی می گفت خانمهای گیلانی بیشتر از مردهایشان کار می کنند!)

۳- در سرعین شب هنگام مهدی اصرار کرد به آبگرم روباز برویم و من هم مجبور شدم بروم اما خوشبختانه آنچنان هم که فکر می کردم لخت شدن و آبتنی در هوای زیر صفر درجه البته به شرط گرم بودن آب سخت نبود بلکه بسیار هم لذت بخش بود. وقتی داخل آب گرم می شدم و خارج می شدم احساس آرامش و هیجان عجیبی به من دست می داد. اگر اصرار مهدی برای برگشتن به هتل نبود ترجیح می دادم تا صبح آنجا بمانم!

۴-در بازگشت حین مباحثات مزخرف سیاسی در جاده ای یک طرفه با سرعت ۹۰ کیلومتر ناگهان گاوی بدون توجه به جاده انگار که از خطر آگاه نیست وارد جاده شد و بی توجه به ما در عرض خیابان جلو آمد و اگر مهدی عکس العمل آنی نشان نمی داد و راهش را به سمت یک پراید کج نمی کرد ما الان مرده بودیم و ایضا گاو هم! خدا را شکر که به پراید بغلی مان نخوردیم . دریغ از یک عکس العمل و توجه از گاو! پس از کنترل روانی خودمان به مهدی گفتم حالا می فهمم که چرا به موجودی که بی توجه به دیگران وارد محلی می شود و یا بی اعتنا وارد مسیری ممنوعه می شود می گویند" سرشو مثل گاو انداخته پایین و داره میره"! و اما در مسیر سگی را دیدیم که هنگام گذر از عرض خیابان به چپ و بعد به راستش توجه نموده و سپس رد شد!

۵-همسفری با مهدی لذت بخش بود رانندگی اش هم حرف نداشت و قوانین را به خوبی رعایت می کرد بنابراین قرار شد باز هم در تعطیلات آتی باهم برویم سفر، البته این دفعه گور بابای سیاست!

پ.ن: در پی جوسازی و شانتاژ مهدی در خصوص بند ۴ اعلام می کنم که این مطلب تنها توصیف یک اتفاق واقعی است و هیچ ربطی به سیاست و فرهنگ و این جور چیزها ندارد!

   سال نو بر همه دوستان عزیزم مبارک باد برایتان سال خوش و خرمی آرزو می کنم

جناب آقای سید محمد خاتمی

ما وبلاگ‌نویسان امضاکننده این نامه با در نظر گرفتن مجموعه شرایط اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی امروز کشورمان، ضمن اعلام حمایت از کاندیداتوری جنابعالی، تداوم حضور شما در عرصه انتخابات دهم ریاست جمهوری را نیاز کنونی جامعه ایران می‌دانیم.

پ.ن: برای امضای این نامه، نام و آدرس وبلاگ و در صورت تمایل نام و نام خانوادگی خود را در قسمت نظرات این وبلاگ وارد کنید.

   تکثر کاندیداها در جبهه اصلاحات برای بلاتکلیف گذاشتن اقتدارگرایان تا آستانه انتخابات خوب است و شگردی منطقی و مفید. اما بایستی مراقب تفرقه افکنی های اقتدارگرایان باشیم. این روزها اصلاح طلبان بخصوص جوانان اصلاح طلب باید خویشتن داری به خرج دهند و خیلی صبور و آرام باشند. اگر کنترل خود را از دست دهیم دقیقا همان چیزی اتفاق می افتد که اقتدارگرایان می خواهند. 

   تغییر وضع موجود کف مطالبات ماست و ریاست جمهوری خاتمی سقف این مطالبات. اگر به سقف مطالبات خود نتوانیم رسید لاجرم بایستی به کف مطالباتمان بسنده کنیم و این نیز خود یک پیروزی بزرگ است. نباید فراموش کنیم که ما با یک حاکمیت یکدست و قدرتمند که تمام ابزارهای سیاسی کشور را در قبضه قدرت خود دارد روبرو هستیم. باید خیلی صبور و منطقی باشیم.

 رمز موفقیت ما در فعالیت آرام و منطقی و سنجیده و عقلانی است. باید آماده اکتفا به حداقلها -برای جلوگیری از سقوط ایران- هم باشیم. رفتار احساسی سم مهلکی برای ماست! 

   این هم مدرکی دال بر نقض سازمان یافته و قانونمند حقوق زنان در ایران!:

خبرنگار: از زندگی مشترکتان راضی هستید؟

پیرمرد: الحمدلله. خدا را شکر می کنم.من هیچ وقت ناشکری نمی کنم!

خبرنگار: اگر به گذشته برگردید و دوباره در معرض انتخاب قرار بگیرید باز هم همین همسر را انتخاب می کنید؟

پیر مرد: سعی می کنم کسی را انتخاب کنم که با خصوصیات من سازگاری داشته باشد!

خبرنگار با اصرار:یعنی سعی می کنید همین همسر را انتخاب کنید؟

پیرمرد: به گذشته که نمی شود برگشت اما حتما کسی را انتخاب می کنم که به روحیات من نزدیک باشد!

   (بیچاره پیر مرد در زندگی اش چی کشیده!)

   من در انتخابات مجلس ششم در سال ۷۸، به کروبی آن روز رای دادم! معتقدم همه اتفاقات را در ظرف زمانی و مکانی خودش بایستی تحلیل کرد. در آن زمان میان کروبی و اصلاح طلبان مرزبندی شفافی به صورت امروزی وجود نداشت و کروبی شیخ اصلاحات بود و واقعا نقش خوبی در به ثمر رسیدن دوم خرداد بازی کرد. هنوز دو سال از آغاز خیزش مردمی اصلاحات می گذشت و همه اصلاح طلبان در حال امتحان پس دادن بودند من جمله کروبی!

   در انتخابات مجلس ششم کروبی تنها گزینه مورد اجماع اصلاح طلبان برای ریاست مجلس بود و با اینکه رای اول تهران از آن محمد رضا خاتمی بود در واقع هیچ کس انتظار نداشت که حاکمیت و اقتدارگرایان در مقابل ریاست رضا خاتمی بر مجلس تمکین کنند و ساکت بنشینند! بنابر این برای ایجاد آرامش سیاسی و پیشبرد اهداف اصلاح طلبانه در فضایی آرام اصلاح طلبان تصمیم گرفتند به کروبی رای دهند! تا اینجای کار خوب بود اما مشکل از آنجایی آغاز شد که زمانی که لازم بود اصلاح طلبان برای پیشبرد اهداف اصلاح طلبانه از خود هزینه کنند کروبی حاضر به هزینه نشد و منافع کوتاه مدت و مصلحت شخصی خود را بر اهداف جنبش اصلاح طلبی ترجیح داد! دو نمونه بارز آن در طرح قانون مطبوعات و بعدا در انتخابات فرمایشی مجلس هفتم اتفاق افتاد. در انتخابات مجلس هفتم پس از رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان و تحصن بر حق نمایندگان ملت در مجلس و البته بدنبال تایید صلاحیت کروبی، وی حاضر نشد با معترضین همراهی کند و مسیر خود را از اصلاح طلبان جدا نمود تا به خیال خود بتواند با اقتدارگرایان تعامل کند یا شاید هم به این امید که اقتدارگرایان گوشه چشمی به او کنند و او را در لیستهای خود راه دهند و او را رئیس مجلس هفتم کنند! اما بعدها او فهمید که علی رغم تمام خوش خدمتی هایش به اقتدارگرایان، آنان برایش تره هم خرد نکردند و او از راهیابی به مجلس هفتم باز ماند. در انتخابات نهم ریاست جمهوری هم همین اتفاق افتاد و نه اصلاح طلبان و نه اقتدارگرایان هیچ کدام کروبی را تحویل نگرفتند و اینجا بود که کینه کروبی نسبت به اصلاح طلبان افزون شد!

   اکنون دیگر هم برای ملت و هم برای اصلاح طلبان دست منفعت طلب کروبی دیگر رو شده است و همه می دانند که او حاضر به دادن هیچ هزینه ای برای جنبشهای مردمی و اجتماعی نیست و تنها با عینک خود به مسائل نگاه می کند. اخیرا هم گفته که حاضر است به تصمیم حکمیت میان او و اصلاح طلبان تن بدهد ولی اگر شورای حکمیت کسی غیر از او را بعنوان کاندید اصلاح طلبان معرفی کند او حاضر به کناره گیری از انتخابات نیست! معنی این حرف این است که باید همه از او حمایت کنند وگرنه او باز هم به راه خود خواهد رفت و این دیگران هستند که باید خود را با او تطبیق دهند و او حاضر به کوتاه آمدن از منافع شخصی خود نیست! کروبی امروز با کروبی انتخابات مجلس ششم متفاوت است از این نظر که دیگر امتحان خود را مبنی بر عدم اعتقاد به آرمانهای اصلاح طلبی پس داده است!

   من هم از دوستان خوبم اشکان عزیز و محمد رضای عزیز دعوت می کنم تا نظر خود را در مورد کروبی اعلام نمایند! 

   این جلسه پیرو دستور آقای احمدی نژاد به وزارت کشور تشکیل شد! دستور صیانت از حقوق شهروندی توسط رئیس جمهوری صادر شده که قبلا خود قول دولت ۷۰ میلیونی را داده بود ( بعدها مشخص شد حتی شامل جاعلان و رانت خواران اقتصادی هم می شود). آوازه مهرورزی اش حتی به کور دهات ایران هم رسیده و بنا به گفته خودش کشوری ساخته است که آزادی مطلق در آن جاریست با اقتصادی شکوفا و عدالتی فراگیر همراه حداقل نرخ تورم و بیکاری!

   نگاهی به شرکت کنندگان اصلی این نشست:

   ۱-صادق محصولی وزیر میلیاردر کشور!(حضرت علی (ع)می فرماید:ثروتی اندوخته نمی شود مگر اینکه حقی از ضعیفان پایمال شود).

   ۲-اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی و طراح و مجری طرح امنیت اجتماعی!(همان طرحی که در راستای آن دختران مردم را در خیابانها چنان ضرب و شتم می نمودند که روسری از سرشان می افتاد و خونین و مالین می شدند و آفتابه در دهان پسران اراذل و اوباش می گذاشتند و در شهر دور می گرداندند تا جائیکه حتی صدای رئیس جمهور هم درآمد!)

   ۳-محمدحسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و توقیف کننده صدها کتاب و روزنامه و فیلم و موسیقی نویسندگان و روزنامه نگاران و هنرمندان این مرز و بوم (برخلاف گفته رئیس جمهور که در کشور، آزادی مطلق جاریست!)

   شهروندان شریف و صبور و بافرهنگ ایرانی مطمئن باشند که از این پس به یمن خدمات بی شائبه چنین مسئولین دلسوز و مردمی، حقوق شهروندی شان و حریم امنیت عمومی شان حتما صیانت خواهد شد!

   در ضمن توجه آقایان اصلاح طلب را هم جلب می کنم به چنین اعتماد به نفسی که مسئولین فعلی خدوم و با سابقه درخشان  دارند، تا از این پس که ان شاالله در دولت دهم صاحب منسب و مقامی شدند خود را تدارکاتچی نخوانند و از این همه اعتماد به نفس آقایان درس عبرت گیرند و در یک کلام کمی هم جسارت و قاطعیت داشته باشند!