سالگرد ارتحال امام خميني ( ره) را به رهروان و دوستدارانش تسليت مي گويم اين روز بهانه اي است كه در مورد اين مبارز بزرگ نكاتي را يادآور شوم .

شخصيت امام خميني خصوصيات متفاوت از بسياري از مراجع همزمان خود داشت . سه خصوصيت بارزي كه باعث شد وي از ديگران در راه مبارزه پيشتاز گردد و به مرور رهبريت يك جنبش عظيم مردمي را عهده دار شود عبارت بودند از :  مديريت در برنامه ريزي ، قاطعيت در عمل و شجاعت در مبارزه .

اين سه خصوصيت زماني كه در اين مرد بزرگ تجلي پيدا كرد توانست دستگاه عظيم ستمشاهي را كه يك ديكتاتوري تمام عيار و تثبيت شده در كشور شكل داده بود به مرور متزلزل كرده و عاقبت سرنگون نمايد .

متاسفانه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي نيروهايي كه در صف انقلاب در مقابل رژيم ستمشاهي بصورت يكپارچه عمل مي كردند دچار تفرق شده و اختلافات شديدي ميان آنان بروز نمود تا جايي كه بعضا" به درگيري هاي مسلحانه كشيده شده و در نتيجه تئوريسين هاي اصلي انقلاب اسلامي ايران كه جمهوري اسلامي را بهترين گزينه براي حكومت آتي ايران معرفي مي كردند ترور شده و به شهادت رسيدند ، از مهمترين آنان شهيد مطهري ، شهيد بهشتي و يارانش در حزب جمهوري اسلامي ، شهيد مفتح ، شهيد رجايي و باهنر و ... بودند . به مرور با ترور تئوريسين هاي اصلي جمهوري اسلامي جاي آنها را افراد " اجرايي و نه تئورسين " و بعضا" افراد حاشيه اي انقلاب پر كرده و به مرور آنان به عنوان تئورسين هاي بعدي معرفي شدند . برخي از افرادي كه نقشي در انقلاب نداشتند نيز به مرور به دستگاههاي حكومتي نفوذ كرده و از اينجا بود كه به مرور فاصله گرفتن از آرمانهاي اصلي جمهوري اسلامي كه همان استقلال ، آزادي و مردم سالاري ديني تمام عيار بود آغاز گرديد . مهمترين اين انحراف ها تغيير برخي مفاد قانون اساسي جمهوري اسلامي بعد از رحلت امام بود كه در فرصتي ديگر به مفاد آن خواهم پرداخت . ديگري تخريب چهره هاي شاخص انقلاب 57 و دوران جنگ تحميلي بود . به مرور عده اي از كساني كه از جمله ياران حقيقي و وفادار امام و انقلاب بودند به حاشيه رانده شده و برخی از افرادي كه امام بارها از آنها بصورت مستقيم و غير مستقيم انتقاد كرده بود در صدر مناصب حكومتي گمارده شدند تا جايي كه برخي از همانهايي كه امام تفكر آنان را به جمود و تحجر تعريف كرده بود صاحب و حامي انقلاب قلمداد شدند و برخي از انقلابيون اصلي برانداز و مخالف انقلاب توصيف گرديده و بعضا محاكمه و يا خانه نشين شدند .

در دوم خرداد 76 بخش عظيمي از نيروهاي انقلابي و ياران وفادار امام و دانشجويان پيرو خط امام در صفي واحد بنام اصلاح طلبان وارد عرصه رقابت سياسي شدند و با خلق جنبش دوم خرداد حادثه تاريخي ديگري آفريدند در صدر آنان كروبي ، خاتمي ، موسوي خوئيني ها ، ميرحسين موسوي ، بهزاد نبوي و دانشجويان پيرو خط امام ( تسخير كنندة سفارت آمريكا ) قرار داشتند . پس از پيروزي جنبش دوم خرداد 76 مقاومت مخالفان شدت يافت تا جايي كه دست به ترور و تخريب چهرة اصلاح طلبان و بستن روزنامه هاي آنان و احضار و محاكمه و زنداني كردن برخي از آنان پرداختند و عاقبت توانستند جنبش دوم خرداد را در رسيدن به اهداف اصلاح طلبانه اش ناكام گذارند . اوج اين مقابله ها در حادثه كوي دانشگاه ، ترور سعيد حجاريان و بعد انتخابات مجلس هفتم بود كه با رد صلاحيت گستردة كانديداهاي اصلاح طلبان منجر به عدم شركت بخش عظيمي از حاميان مردمي اصلاح طلبان در انتخابات شده و نمايندگاني با حداقل آراي مردمي به مجلس راه يافتند . در انتخابات رياست جمهوري نهم نيز با فعال شدن برخي نظاميان و سرپيچي از دستور امام مبني بر عدم مداخله نظاميان در سياست كانديداي مورد حمايت نظاميان پيروز شد و عاقبت حكومت يك دست در ايران تشكيل شد . جالب اينجاست كه همانهايي كه باعث انحراف انقلاب از آرمانهاي اصلي خود بوده و برخلاف دستور اكيد امام مبني بر عدم مداخله نظاميان در سياست ، فعالانه در عرصه سياسي حاضر شدند دم از ادامه راه انقلاب و پيروي از آرمانهاي امام مي زند و اين يك تناقض آشكار موجود در عرصه سياست در ايران است . ياد و خاطرة آن بزرگ مرد تاريخ معاصر را گرامي مي داريم .

 برخی سالهاست خودی و غیر خودی را به معنی محق بودن عده ای در این سرزمین و آزاد بودن در اظهار نظر و در مقابل طرد عده ای از ایرانیان مخالف گروه اول و در یک کلام ایرانی تر بودن عده ای از ایرانیان نسبت به مخالفین خود می پندارند و با این استدلال راه را برای حذف عده ای و منزوی کردن آنان و محروم کردن آنان از حقوق ملی خود هموار می کنند اما حقیقت این است که همه ايرانيان در ايران به يك اندازه محق هستند و همه داراي حق مساوي برخورداري از مواهب و منابع ايران مي باشند. بنابراين حق دارند با كمك همفكران خود حزب و گروه و يا نهاد مدني يا صنفي يا سياسي تشكيل دهند. افراد درون هر نهاد يا حزب تشكيل شده براي همديگر خودي محسوب شده و ديگران غير خودي. اين ناقض حقوق همه ايرانيان در درون كشور نخواهد بود اما افراد هر حزب يا گروه در برخورداري از امكانات و مواهب كسب شده توسط آن حزب بخصوص  بر غير همفكران خود برتري دارند و به اصطلاح براي هم خودي محسوب مي شوند و اين بستگي به تلاش و توانايي هاي آن حزب يا گروه در كسب بيشتر موفقيتها و  امكانات و مواهب در شرايط  رقابتي برابر با احزاب و گروههاي رقيب دارد. بنابر اين اگر خودي و غير خودي را اينگونه تفسير كنيم (همچنان كه در بيشتر كشورهاي پيشرفته و دموكرات رواج دارد)اين بحث مصداق عيني دارد. اما اگر خودي و غير خودي را به معني محق بودن عده اي از ايرانيان در استفاده از منابع و امكانات ملي متعلق به همه و محروم بودن عده اي ديگر از ايرانيان از حق برخورداري مساوي از اين امكانات در نظر بگيريم آنوقت اين نوع تفسير مصداق زورگويي و اقتدار گرايي و انحصار طلبي است. از طرفي اين درست است كه همه حق اظهار نظر و ابراز عقيده دارند اما اين به معني آن نيست كه احزاب و گروههاي ديگر موظف باشند امكانات و ابزارهاي متعلق به حزب يا گروه خود را در اختيار ديگران قرار دهند.