از طرفی طرفداران افراطی احمدی نژاد هم با مشاهده موج حمایتی از میر حسین اندک اندک دارند تعادل روانی خود را از دست می دهند و در خیابانها و میادین شهر به جوانان حامی میر حسین حمله ور می شوند و فحاشی می کنند و حتی چاقو زنی می کنند نمونه آن حمله و زخمی نمودن دوست پر تلاش و خوبم امین آزاد است که وظیفه فیلمبرداری و تولید کلیپهای تبلیغاتی میر حسین برای ستاد جوانان حامی خاتمی و میر حسین( ستاد ۸۸) را بر  عهده دارد. قطعا هر چه به روز رای گیری و تکامل موج مردمی حمایت از میر حسین نزدیک شویم تحرکات غیر قانونی و توحش حامیان افراطی محمود خان هم تشدید خواهد یافت.

   به دوستانم توصیه اکید دارم که در کمال آرامش و خونسردی در جامعه ظاهر شوند. سلاح ما منطق ماست و افراطیون در مباحثات خیابانی توان مقابله با ما را ندارند برای همین هم به خشونت های فیزیکی دست می یازند. نشانه های پیروزی آشکار شده است بنابر این با امید و نشاط بایستی تلاشهایمان را مضاعف کنیم. مردم در حال ملحق شدن به جوانان مبارز هستند فرصت را غنیمت شماریم برای دوم خردادی دیگر در ۲۲ خرداد به یاری خداوند ان شاءالله.

 من در میان شما باشم یا نباشم، نگذارید این انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیافتد. »      

                                                                                   حضرت امام خمینی (ره)

      ایرانیان عزیز

      30 سال پیش از این تلاش های حق طلبانه ملت مبارز ایران به رهبری حضرت امام خمینی (ره) با شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی به ثمر نشست و از آتش خشم ملت ققنوس آزادی و آزادگی  سر برآورد.

      طبیعی بود که در راستای  پیروزی سیاسی ملت ایران در برابر نظام ستم شاهی، اصلاحات اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی  نیز در حکومت مردمی ایران در پیش گرفته شود تا انقلاب ملت ایران به اهداف عالیه خود برسد؛ اما کینه توزی  دشمنان و بدخواهان  داخلی و خارجی ، هجمه ای  را بر وطن عزیز  تحمیل نمود تا بهترین ثمره های  این مرزوبوم را از ادامه راه تحقق اهداف انقلابی باز دارد. لیکن  جوانان غیور و دلاور با تقدیم خون خود اجازه ندادند تا این تازه رسته نهال  از رشد و بالندگی باز ماند. و هدایت گر این رشادت ها  امامان بودند که در کنار بشارتهایش ،نذیرمان می داد  و ملت را از قصد نفوذ نااهلان و نامحرمان در ارکان تصمیم گیری و اجرائی انقلاب آگاه  مینمود.

      گویا آن پیر مراد همه آزادمردان، روزگاری را به چشم دل می دیدند  که ناجوانمردان ظاهر فریب عوام نمایی که  نه تنها هیچ نسبتی با  این انقلاب  نداشته و حتی پیر جماران را  ناپاک می خواندند،  زمانی خود مدعی دفاع از آرمان های امام و انقلاب باشند و گرگ در لباس شبان.

      ملت مبارز ایران؛

      این روزها تمام دلسوزان انقلاب مردمی ایران به چشم خود می بینند که چگونه عده ای قلیل با مصادره ی تمامی مفاهیم ارزشی ملت ایران و صرف بیهوده آن مفاهیم به نفع مقاصد سیاسی و جناحی و شخصی خود، قاطبه ی ملت و مبارزین دیروز را از صحنه های انقلاب  حذف و منزوی می کنند.

 امروز مرزبندی های موجود در فضای ایران دیگر، مرزبندی غیر شفاف تحت عناوین اصولگرا و اصلاح طلب نیست، بلکه چالش موجود میان انقلابیون قانونگرا با اقتدارگرایان قانون گریز متحجراست که پیش از این امام (ره)، ملت ایران را از خطر این نااهلان و نامحرمان آگاه نموده بود.

      هموطنان ارجمند

      معتقدیم که افراط برادر تفریط است. هرجا که افراطی گری حاکم شود ، تفریط هم خود نمایی می کند. از این روست که ملت امروز شاهدند که از پس انکار هولوکاست و تطهیر جنایات نازی ها، دوستی با ملت اسراییل بیرون می آید و به دنبال ادعای تشکیل دولت هفتاد میلیونی، دولت خانوادگی و حذف مدیران و کارشناسان لایق و انکار خدمات گذشته و وزرای دروغگوی جاعل و میلیاردر ظاهر می شوند.

      امروز علي رغم شعار مهرورزی با ایرانیان، اساتید با تجربه دانشگاه ها بازنشسته می شوند و دانشجویان منتقد ستاره دار می شوند و یا به کمیته های انضباطی فراخوانده می شوند و در سطح جامعه هم به بهانه ارتقای امنیت اجتماعی، گشت های ارشاد روسری از سر دختران مردم می کشند و جوانان را ضرب و شتم می کنند.

      مردم شاهدند که مسئولین در مجامع بین المللی مدعی وجود آزادی مطلق در ایران می شوند و در داخل، مطبوعات مستقل و کتب و محصولات فرهنگی و هنری توقیف می شوند. از طرفی نتیجه ی شعار آوردن پول نفت بر سر سفره های مردم، تورم 30 درصدی و تعطیلی تولید و افزایش واردات بی رویه و بالا رفتن نرخ بیکاری است. تمامی این ها نشان از افراط و تفریط مدعیان خدمت به ملت ایران است.

      ملت رشید و آگاه ایران؛

      فرزندان شاهد و ايثارگر امضا کننده ی این بیانیه با نگاه عمیق به وضعیت خطرناک و غیرقابل قبول ایران در عرصه های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و با احساس مسئولیت نسبت به آینده کشور و نظام و انقلاب، حمایت قاطع خود را از جناب آقای مهندس میرحسین موسوی اعلام می نمایند تا ان شاءالله با حضور نخست وزیر محبوب حضرت امام(ره) در عرصه مدیریت اجرایی کشور، نظام جمهوری اسلامی به مسیر عقلانیت، قانون و پیشرفت بازگردد.

علاقه مندان براي اعلام آمادگي براي همكاري با ستاد اميد مي توانند به آدرس زير مراجعه كنند.

پايين تر از ميدان فردوسي، نبش خيابان تقوي، روبروي پژوهشكده امام خميني (ره)، پلاك 90، طبقه 3، واحد 17. تلفن: 66749482     

 پست الكترونيك: isargaran88@yahoo.com

گفتنی است تعداد ۱۰۷ نفر از فرزندان شاهد و ایثارگر این بیانیه را امضاء نموده اند.

   این همه جوان بی ادعا و پر شور خواستار تغییر در حال تلاش برای رای آوری میر حسین هستند اما تمامی امکانات و ستاد مرکزی میر حسین در اختیار افرادی است که نه تنها سابقه فعالیت انتخاباتی ندارند بلکه استعداد این کار را هم ندارند. اگر وارد طبقات ستاد میر حسین شوی انبوه مگسان دور شیرینی را می بینی که با کت و شلوار اتوکرده در حال روزنامه خوانی و چایی خوردن و بحث های فرسایشی سیاسی هستند اما دریغ از یک تلاش خارج از ستاد! در سوی دیگر جوانان حامی میر حسین که اکثر آنها جوانان با تجربه در امر تبلیغات در انتخاباتهای گذشته هستند در به در دنبال بودجه برای اجرایی کردن برنامه های تبلیغی خود در طبقات این ستاد بالا و پایین می روند.( البته بنده منکر حضور برخی افراد لایق و توانمند و با تجربه در این ستاد نیستم اما غالب مسئولین این ستاد این کاره نیستند!)

   آقایان عزیز بحث سیاسی و چکش کاری افکار ناقص سیاسی مال زمان غیر انتخاباتی است. اکنون همه باید آستینها را بالا بزنیم و وارد توده های مردم شویم برای اقناع کردن مردم به نفع میر حسین! اکنون زمان تبلیغ برای تغییر است و نه زمان خود نمایی! ما جوانها به شما قول می دهیم که اگر پیروز شدیم تمام پست ها و مقامها مال شما و ما هم به خیابانها و دانشگاهها بر می گردیم و از پایین حامی کتک خور میر حسین خواهیم بود اما شما را به خدا در این زمان اندک فضا را برای فعالیتهای تبلیغی و موج آفرینی ما باز بگذارید و مانع کار ما جوانها نشوید!

   این آقای محسن رضایی هم خیلی آدم جالبی است! ماها از یکسال پیش تحرکات انتخاباتی مان را شروع کرده ایم اما ۳۵ روز مانده به انتخابات هنوز نتوانسته ایم موج حمایتی از کاندیدایمان را ایجاد کنیم و مطمئن هم نیستیم که آیا میر حسین رای می آورد یا نه آنوقت آقا محسن ۳۵ روز مانده به انتخابات هوس کاندیداتوری به سرش می زند و این در حالیست که پیش از این هر چه خود را به در و دیوار زده کسی جدی اش نگرفته و به غیر از چند نفر دوروبرش و احتمالا خانواده اش طرفداری هم ندارد تا برایش سینه چاک کنند با این حال لابد امیدوار است که رئیس جمهور هم بشود! در انتخابات های گذشته هم آقا محسن ما از این کارها کرده و چند ساعت مانده به رای گیری با مشاهده انبوه طرفدارانش انصراف را بر قرار ترجیح داده است اما لابد این دفعه دیگر فرق می کند چون او گفته تا آخرش هستم!

   -عالم سیاست هم دلغک بازی هایی دارد خوب! در این چند روز از این دلغک های سیاسی در سطوح بالا و پایین سیاست زیاد دیده ام با شروع ثبت نام کاندیداها هم از این دلغک های سیاسی مشهور و غیر مشهور زیاد خواهیم دید. 

    در حقانیت سخنان احمدی نژاد در مورد اسرائیل شکی نیست اما سوال من این است که طرح چنین مواضعی بصورت حضوری در مقابل چشمان حامیان سرسخت اسرائیل که توان توهین و بی احترامی را به آنان می دهد چه جایگاهی در دیپلماسی منطقی و علمی ما می تواند داشته باشد؟ آیا نمی توان بدون ایجاد زمینه توهین و تحقیر ملت ایران مواضع اصولی را بیان نمود؟ نکته جالب دیگر خوشحالی و تقدیر حامیان احمدی نژاد از چنین حرکت نسنجیده دولتی هاست به طوری که این حرکت را بسیار موفقیت آمیز و غرور آفرین می خوانند!

یاد خواهر زاده ام افتادم وقتی که دو ساله بود. یک روز به دستشویی رفت و چند دقیقه بعد بیرون آمد و با خوشحالی و هیجان گفت "دایی جون یه پی پی گنده کردم بیا ببین چقدر گنده ست!"

يكي از سايت هاي اينترنتي اعلام كرد: اخيرا ديداري بين حجت الاسلام ناطق نوري و سيد محمد خاتمي صورت گرفته است كه در اين ديدار ناطق نوري رهنمودهايي به خاتمي براي پيروزي ميرحسين در انتخابات داده است.

به گزارش سايت رجانیوز ، ناطق نوري به خاتمي گفته است كه شما به سراسر كشور سفر كن و بگو كه "من كنت مولاه فهذا ميرحسين مولاه "! هركاري مي توانيد بكنيد تا ميرحسين راي بياورد.

وي افزوده است: من در دولت ميرحسين با اينكه با هم اختلافات داشتيم وليكن وي احترام مرا هميشه داشت ولي احمدي نژاد هيچ احترامي براي من قائل نيست.

ناطق نوري همچنين گفته است كه من يك تار موي هاشمي را به احمدي نژاد نمي دهم. من هماني هستم كه اگر در دوم خرداد76 با هاشمي بودم راي مي آوردم و اين همه مشكل ديگر وجود نداشت.

    یک همایش پژوهشی که توسط یک نهاد انتصابی برگزار شده است. شرکت کنندگان این همایش جمعی از پژوهشگران و نویسندگان و صاحبنظران و رزمندگان دفاع مقدسند. زمان صرف ناهار فرا می رسد و شرکت کنندگان به سالن غذا خوری راهنمایی می شوند. در اثر حضور همزمان شرکت کنندگان در غذا خوری، صفی نه چندان طولانی در محل توزیع غذا شکل می گیرد. جناب آقای... مسئول برگزاری همایش با همراهان برای صرف ناهار تشریف می آورند و با بی اعتنایی از کنار مهمانان شرکت کننده که در صف غذا ایستاده اند می گذرند و داخل سالن غذا خوری شده و دور یک میز می نشینند. چند نفر از پرسنل غذاخوری سراسیمه می آیند و چند ظرف غذا را روی میز حاج آقا می چینند و کلی کرنش وابراز ارادت می کنند... بقیه میهمانان یکی یکی سر می رسند و در ته صف قرار می گیرند!

 اپیزود چهارم:

    کنگره یک حزب اصلاح طلب. شرکت کنندگان همگی از اعضای حزب و هواداران هستند. میهمانان غیر عضو حزب پس از برگزاری افتتاحیه و پذیرایی مختصر با بدرقه اعضای حزب محل همایش را ترک کرده اند. وقت ناهار فرامی رسد. سالن غذا خوری کوچک است و گنجایش همه اعضا را در یک لحظه ندارد. برخی مجبورند برای خالی شدن سالن منتظر شوند. صف طولانی با پیشرفت کند در ورودی غذا خوری شکل می گیرد. جناب دبیر کل حزب برای صرف ناهاربه همراه دو نفر از شاخه جوانان حزب سر می رسد و انتهای صف می ایستد و مشغول صحبت می شود. افرادی که در جلو ایشان ایستاده اند متوجه دبیر کل می شوند و یک خسته نباشید به ایشان می گویند و مجددا روی خود را به سمت جلو برمی گردانند و یک قدم به جلو برمی دارند. پس از 15 دقیقه، نوبت آقای دبیر کل می رسد و غذایش را می گیرد و داخل سالن می شود. جای خالی دور میزها وجود ندارد. آقای دبیر کل و دو جوان همراهش سر می چرخانند تا جای خالی پیدا کنند. دو نفر بلند می شوند و آقای دبیر کل را صدا می زنند و می گویند ما غذایمان را خوردیم بفرمائید جای ما بنشینید!

 اپیزود پنجم:

    با عده ای از جوانان برای دیدار با آقای ... از اعضای ارشد یک حزب اصولگرا به دفتر حزب مزبور می رویم. اسامی ملاقات کنندگان قبلا به دفتر حاج آقا ارسال شده است! در نگهبانی حزب یک گیت امنیتی قرار داده شده است! آقایی، اسامی را تک تک می خواند و جوانان از گیت امنیتی عبور می کنند! دو نفر، جوانان را تا طبقه بالای ساختمان همراهی می کنند و در آنجا برای هریک ازملاقات کنندگان کمدی نشان می دهند تا تمام وسایل و لوازم شخصی اعم از کیف و خودکار و گوشی موبایل را در آن کمد بگذارند. می گویم خودکار و کیفم را لازم دارم پاسخ می شنوم هر چه بخواهید در سالن کنفرانس موجود است نیازی به وسایل شخصی تان نخواهید داشت! وارد سالن کنفرانس مجللی می شویم و مشغول پذیرایی از خود می شویم تا حاج آقا تشریف بیاورند. دقائقی بعد حاج آقا تشریف می آورند. چند نفر بادی گارد دارای وسائل پیشرفته وهندس فری در گوششان، ایشان را همراهی می کنند! حاج آقا در صدر میز می نشیند و چند نفر کارمند جلویش کرنش می کنند و حاج آقا، حاج آقا می کنند و با ایماء و اشاره به همدیگر پیغام می دهند! یکی برایش آب می ریزد. دیگری میکروفون را روی سینه اش نصب می کند. آن یکی قلم و کاغذ برایش آماده می کند و بعد مشغول پوست کندن میوه برایش می شود! فضای جلسه به شدت امنیتی است! آرام در گوش بغل دستی ام می گویم با این دبدبه و کبکبه بعید می دانم بتوانیم بحث های انتقادی بکنیم! در سرتاسر جلسه بدون اجازه اداره کننده جلسه که مسئول جوانان حزب مزبور بود نتوانستیم صحبت کنیم در وسط صحبتهایمان هم مدام با اشاره تشر مانند جناب مجری مجبور بودیم پوشیده و در لفافه سخن بگوییم. در آخر هم جلسه با تکریم و تعظیم به حاج آقا توسط اعضای حزب مزبور حاضر در جلسه، بدون مطرح شدن یک انتقاد صریح و روشن خاتمه یافت! هنگام خروج هم به هر یک از ما چند شماره از نشریه حزب داده شد تا ان شاء الله به راه "راست" هدایت گردیم! امید خان با اینکه در کودکی پدرش را در جنگ از دست داده و زندگی سختی داشته اما بسیار بذله گو و شوخ طبع است. پس از خروج از ساختمان می گوید "با دیدن اینهمه تیمار و ناز کشی حاج آقا توسط اطرافیانش برای دقائقی احساس کردم به دیدار ملکه انگلیس شرفیاب شده ایم. راستی این حاج آقا دستشویی هم می ره؟ اگه میره تنها میره؟ آخه در شأنش نیست خودش خودشو بشوره!" باهم قضیه را با خنده و شوخی فیصله می دهیم!

اپیزود ششم:

    شماره آقای دکتر... دبیر کل یک حزب اصلاح طلب که چند دوره هم نماینده مجلس و معاون وزیر بوده را بدست می آورم روزی نیست که مطلبی و یا مصاحبه ای از ایشان در روزنامه ها ویا دیگر رسانه های اصلاح طلب نخوانم. با ایشان تماس می گیرم. گوشی اش را برمی دارد. خودم را معرفی می کنم و می گویم اگر اجازه بدهید با چند نفر از جوانان حضورا خدمت برسیم و در مورد چند موضوع سیاسی از شما سوالاتی داشته باشیم! می پذیرد و قرار را برای 5 عصر فردا در دفتر حزب مطبوعش می گذارم. فردا ساعت 5 دم در حزب هستیم خودم را به نگهبان معرفی می کنم و می گویم با آقای دکتر قرار ملاقات داریم. جلو پایم بلند می شود و با گشاده رویی ما را به طبقه سوم راهنمایی می کند و می گوید آقای دبیر کل در اتاق 306 هستند. در اتاق 306 باز است و آقای دبیر کل پشت میزش نشسته و مشغول نوشتن است. سلام می کنیم. از پشت میزش بلند می شود و جلو می آید و با ما دست می دهد. می نشینیم و ایشان هم روبروی ما می نشیند ویک بحث چالشی و انتقادی را با ایشان آغاز می کنیم! کلی از عملکرد دولت اصلاحات و مجلس ششم انتقاد می کنیم و حتی اصلاح طلبان را تند رو و کند رو خطاب می کنیم. با گشاده رویی به همه انتقادات پاسخ می دهد. ما هم برخی را می پذیریم و برخی را نه!

   مبارزه ما جوانان تحصیلکرده با اقتدارگرایی، مبارزه دو گروه ودسته برای کسب قدرت نیست بلکه مبارزه برای حاکمیت ارزشهای انسانی و اخلاق در تمامی عرصه ها بخصوص عرصه های مدیریتی و سیاسی کشور است تا این ارزشها بر کل جامعه و مردم تسری یابد، چرا که حضرت علي عليه السلام مي فرمايند: "الناس بامرائهم اشبه منهم بآبائهم": مردم به حاكمانشان شبيه تر هستند تا به پدرانشان! و به گفته بزرگان "الناس علي دين ملوكهم": مردم دنباله رو راه و رسم حاکمان خویشند!

حس بدی دارم! احساس می کنم تا بدین لحظه تلاشهای انتخاباتی ما اصلاح طلبان بیشتر به این عکس شبیهه:

   با توجه به اینکه شب عیدی کشیک خواهم بود و روزهای عید هم همچنین، چند روز پیش با مهدی خان رفتیم چالوس و رشت و از آنجا آستارا و اردبیل و البته سرعین. هوا در شمال بارانی و در اردبیل و سرعین سرد سرد و زیر صفر درجه!

 حاشیه های سفر:

۱- آغاز سفر همراه بود با ابهام در انصراف و یا بقای خاتمی بنابراین این بحث اصلی حسابی از من انرژی گرفت. در آستارا که بودیم خاتمی اعلام انصراف داد و ما هم در به در دنبال کافی نت! در بازگشت هم که عصبانیت از وضع بوجود آمده و پرابهام و البته بحث مقصرین بد اخلاق انصراف خاتمی! خلاصه این بحث، سفرمان را زهرمار کرد!

۲- از حضور خانمهای تنها و البته بافرهنگ و متعادل در خیابانهای شهرها و جاده های گیلان تا پاسی از شب حتی ۱۱ شب که بسیار هم متعدد بود تعجب نمودم(البته بدون منظور!)(در تهران خانمهای خوب زودتر به خانه شان می روند اما در گیلان خانمهای خوب دیرتر به خانه می روند. مهدی می گفت خانمهای گیلانی بیشتر از مردهایشان کار می کنند!)

۳- در سرعین شب هنگام مهدی اصرار کرد به آبگرم روباز برویم و من هم مجبور شدم بروم اما خوشبختانه آنچنان هم که فکر می کردم لخت شدن و آبتنی در هوای زیر صفر درجه البته به شرط گرم بودن آب سخت نبود بلکه بسیار هم لذت بخش بود. وقتی داخل آب گرم می شدم و خارج می شدم احساس آرامش و هیجان عجیبی به من دست می داد. اگر اصرار مهدی برای برگشتن به هتل نبود ترجیح می دادم تا صبح آنجا بمانم!

۴-در بازگشت حین مباحثات مزخرف سیاسی در جاده ای یک طرفه با سرعت ۹۰ کیلومتر ناگهان گاوی بدون توجه به جاده انگار که از خطر آگاه نیست وارد جاده شد و بی توجه به ما در عرض خیابان جلو آمد و اگر مهدی عکس العمل آنی نشان نمی داد و راهش را به سمت یک پراید کج نمی کرد ما الان مرده بودیم و ایضا گاو هم! خدا را شکر که به پراید بغلی مان نخوردیم . دریغ از یک عکس العمل و توجه از گاو! پس از کنترل روانی خودمان به مهدی گفتم حالا می فهمم که چرا به موجودی که بی توجه به دیگران وارد محلی می شود و یا بی اعتنا وارد مسیری ممنوعه می شود می گویند" سرشو مثل گاو انداخته پایین و داره میره"! و اما در مسیر سگی را دیدیم که هنگام گذر از عرض خیابان به چپ و بعد به راستش توجه نموده و سپس رد شد!

۵-همسفری با مهدی لذت بخش بود رانندگی اش هم حرف نداشت و قوانین را به خوبی رعایت می کرد بنابراین قرار شد باز هم در تعطیلات آتی باهم برویم سفر، البته این دفعه گور بابای سیاست!

پ.ن: در پی جوسازی و شانتاژ مهدی در خصوص بند ۴ اعلام می کنم که این مطلب تنها توصیف یک اتفاق واقعی است و هیچ ربطی به سیاست و فرهنگ و این جور چیزها ندارد!

   سال نو بر همه دوستان عزیزم مبارک باد برایتان سال خوش و خرمی آرزو می کنم

جناب آقای سید محمد خاتمی

ما وبلاگ‌نویسان امضاکننده این نامه با در نظر گرفتن مجموعه شرایط اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی امروز کشورمان، ضمن اعلام حمایت از کاندیداتوری جنابعالی، تداوم حضور شما در عرصه انتخابات دهم ریاست جمهوری را نیاز کنونی جامعه ایران می‌دانیم.

پ.ن: برای امضای این نامه، نام و آدرس وبلاگ و در صورت تمایل نام و نام خانوادگی خود را در قسمت نظرات این وبلاگ وارد کنید.

   تکثر کاندیداها در جبهه اصلاحات برای بلاتکلیف گذاشتن اقتدارگرایان تا آستانه انتخابات خوب است و شگردی منطقی و مفید. اما بایستی مراقب تفرقه افکنی های اقتدارگرایان باشیم. این روزها اصلاح طلبان بخصوص جوانان اصلاح طلب باید خویشتن داری به خرج دهند و خیلی صبور و آرام باشند. اگر کنترل خود را از دست دهیم دقیقا همان چیزی اتفاق می افتد که اقتدارگرایان می خواهند. 

   تغییر وضع موجود کف مطالبات ماست و ریاست جمهوری خاتمی سقف این مطالبات. اگر به سقف مطالبات خود نتوانیم رسید لاجرم بایستی به کف مطالباتمان بسنده کنیم و این نیز خود یک پیروزی بزرگ است. نباید فراموش کنیم که ما با یک حاکمیت یکدست و قدرتمند که تمام ابزارهای سیاسی کشور را در قبضه قدرت خود دارد روبرو هستیم. باید خیلی صبور و منطقی باشیم.

 رمز موفقیت ما در فعالیت آرام و منطقی و سنجیده و عقلانی است. باید آماده اکتفا به حداقلها -برای جلوگیری از سقوط ایران- هم باشیم. رفتار احساسی سم مهلکی برای ماست! 

   این هم مدرکی دال بر نقض سازمان یافته و قانونمند حقوق زنان در ایران!:

خبرنگار: از زندگی مشترکتان راضی هستید؟

پیرمرد: الحمدلله. خدا را شکر می کنم.من هیچ وقت ناشکری نمی کنم!

خبرنگار: اگر به گذشته برگردید و دوباره در معرض انتخاب قرار بگیرید باز هم همین همسر را انتخاب می کنید؟

پیر مرد: سعی می کنم کسی را انتخاب کنم که با خصوصیات من سازگاری داشته باشد!

خبرنگار با اصرار:یعنی سعی می کنید همین همسر را انتخاب کنید؟

پیرمرد: به گذشته که نمی شود برگشت اما حتما کسی را انتخاب می کنم که به روحیات من نزدیک باشد!

   (بیچاره پیر مرد در زندگی اش چی کشیده!)

   من در انتخابات مجلس ششم در سال ۷۸، به کروبی آن روز رای دادم! معتقدم همه اتفاقات را در ظرف زمانی و مکانی خودش بایستی تحلیل کرد. در آن زمان میان کروبی و اصلاح طلبان مرزبندی شفافی به صورت امروزی وجود نداشت و کروبی شیخ اصلاحات بود و واقعا نقش خوبی در به ثمر رسیدن دوم خرداد بازی کرد. هنوز دو سال از آغاز خیزش مردمی اصلاحات می گذشت و همه اصلاح طلبان در حال امتحان پس دادن بودند من جمله کروبی!

   در انتخابات مجلس ششم کروبی تنها گزینه مورد اجماع اصلاح طلبان برای ریاست مجلس بود و با اینکه رای اول تهران از آن محمد رضا خاتمی بود در واقع هیچ کس انتظار نداشت که حاکمیت و اقتدارگرایان در مقابل ریاست رضا خاتمی بر مجلس تمکین کنند و ساکت بنشینند! بنابر این برای ایجاد آرامش سیاسی و پیشبرد اهداف اصلاح طلبانه در فضایی آرام اصلاح طلبان تصمیم گرفتند به کروبی رای دهند! تا اینجای کار خوب بود اما مشکل از آنجایی آغاز شد که زمانی که لازم بود اصلاح طلبان برای پیشبرد اهداف اصلاح طلبانه از خود هزینه کنند کروبی حاضر به هزینه نشد و منافع کوتاه مدت و مصلحت شخصی خود را بر اهداف جنبش اصلاح طلبی ترجیح داد! دو نمونه بارز آن در طرح قانون مطبوعات و بعدا در انتخابات فرمایشی مجلس هفتم اتفاق افتاد. در انتخابات مجلس هفتم پس از رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان و تحصن بر حق نمایندگان ملت در مجلس و البته بدنبال تایید صلاحیت کروبی، وی حاضر نشد با معترضین همراهی کند و مسیر خود را از اصلاح طلبان جدا نمود تا به خیال خود بتواند با اقتدارگرایان تعامل کند یا شاید هم به این امید که اقتدارگرایان گوشه چشمی به او کنند و او را در لیستهای خود راه دهند و او را رئیس مجلس هفتم کنند! اما بعدها او فهمید که علی رغم تمام خوش خدمتی هایش به اقتدارگرایان، آنان برایش تره هم خرد نکردند و او از راهیابی به مجلس هفتم باز ماند. در انتخابات نهم ریاست جمهوری هم همین اتفاق افتاد و نه اصلاح طلبان و نه اقتدارگرایان هیچ کدام کروبی را تحویل نگرفتند و اینجا بود که کینه کروبی نسبت به اصلاح طلبان افزون شد!

   اکنون دیگر هم برای ملت و هم برای اصلاح طلبان دست منفعت طلب کروبی دیگر رو شده است و همه می دانند که او حاضر به دادن هیچ هزینه ای برای جنبشهای مردمی و اجتماعی نیست و تنها با عینک خود به مسائل نگاه می کند. اخیرا هم گفته که حاضر است به تصمیم حکمیت میان او و اصلاح طلبان تن بدهد ولی اگر شورای حکمیت کسی غیر از او را بعنوان کاندید اصلاح طلبان معرفی کند او حاضر به کناره گیری از انتخابات نیست! معنی این حرف این است که باید همه از او حمایت کنند وگرنه او باز هم به راه خود خواهد رفت و این دیگران هستند که باید خود را با او تطبیق دهند و او حاضر به کوتاه آمدن از منافع شخصی خود نیست! کروبی امروز با کروبی انتخابات مجلس ششم متفاوت است از این نظر که دیگر امتحان خود را مبنی بر عدم اعتقاد به آرمانهای اصلاح طلبی پس داده است!

   من هم از دوستان خوبم اشکان عزیز و محمد رضای عزیز دعوت می کنم تا نظر خود را در مورد کروبی اعلام نمایند! 

   این جلسه پیرو دستور آقای احمدی نژاد به وزارت کشور تشکیل شد! دستور صیانت از حقوق شهروندی توسط رئیس جمهوری صادر شده که قبلا خود قول دولت ۷۰ میلیونی را داده بود ( بعدها مشخص شد حتی شامل جاعلان و رانت خواران اقتصادی هم می شود). آوازه مهرورزی اش حتی به کور دهات ایران هم رسیده و بنا به گفته خودش کشوری ساخته است که آزادی مطلق در آن جاریست با اقتصادی شکوفا و عدالتی فراگیر همراه حداقل نرخ تورم و بیکاری!

   نگاهی به شرکت کنندگان اصلی این نشست:

   ۱-صادق محصولی وزیر میلیاردر کشور!(حضرت علی (ع)می فرماید:ثروتی اندوخته نمی شود مگر اینکه حقی از ضعیفان پایمال شود).

   ۲-اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی و طراح و مجری طرح امنیت اجتماعی!(همان طرحی که در راستای آن دختران مردم را در خیابانها چنان ضرب و شتم می نمودند که روسری از سرشان می افتاد و خونین و مالین می شدند و آفتابه در دهان پسران اراذل و اوباش می گذاشتند و در شهر دور می گرداندند تا جائیکه حتی صدای رئیس جمهور هم درآمد!)

   ۳-محمدحسین صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و توقیف کننده صدها کتاب و روزنامه و فیلم و موسیقی نویسندگان و روزنامه نگاران و هنرمندان این مرز و بوم (برخلاف گفته رئیس جمهور که در کشور، آزادی مطلق جاریست!)

   شهروندان شریف و صبور و بافرهنگ ایرانی مطمئن باشند که از این پس به یمن خدمات بی شائبه چنین مسئولین دلسوز و مردمی، حقوق شهروندی شان و حریم امنیت عمومی شان حتما صیانت خواهد شد!

   در ضمن توجه آقایان اصلاح طلب را هم جلب می کنم به چنین اعتماد به نفسی که مسئولین فعلی خدوم و با سابقه درخشان  دارند، تا از این پس که ان شاالله در دولت دهم صاحب منسب و مقامی شدند خود را تدارکاتچی نخوانند و از این همه اعتماد به نفس آقایان درس عبرت گیرند و در یک کلام کمی هم جسارت و قاطعیت داشته باشند!

   سوابق امنیتی حسین شریعتمداری بر هیچ کس پوشیده نیست و او بهتر از هر کسی در این نظام می داند که کشور ما سالهاست دوران ناامنی و هرج و مرج که فضا را برای گروه فشار و تروریست ها برای اعمال خشونت آمیزشان فراهم می کرد را پشت سر گذاشته است. ایران دهه هشتاد از نظر نظم و قانون مداری و امنیت با ایران دهه شصت قابل مقایسه نیست و برادر حسین بهتر از همه این را می داند. اما چه شده است که خیال می کند می شود در ایران امروز هم دست به رفتار های تروریستی دهه شصت زد؟!

   آیا برادر حسین با آن سوابق درخشانش! ایران دهه هشتاد را با کشور ناامن و تروریست پرور پاکستان که هر روز قربانی انفجارها و ترورهاست یکی میداند که نگران بروز رویدادی مشابه در کشور ماست؟ یا اینکه او چیزی را می گوید که آرزویش را دارد؟

   کیست که نداند نوستالژی ناامنی و آزادی ترور و حذف فیزیکی رقیب هر روز فکر و ذهن اقتدارگرایان تندرو  را رها نمی کند؟

    آری برای گروه فشار و شکست خوردگان و ورشکستگان حماسه مردمی آتی بهترین راه، بازگشت به دوران ناامنی و ترور است تا از این طریق بتوانند بقای نامشروع خود را تضمین نمایند! 

   "سگ هار درست است که بیشتر همسایه ها را گاز می گیرد ولی چون هار است بالاخره یک روز صاحب خانه را هم گاز می گیرد!"

   آن روزهایی که عده ای از تریبون مراسمات مذهبی به تخریب و فحاشی علیه سید اصلاحات خاتمی عزیز می پرداختند و ما فریاد می کشیدیم که نگذارید مراسمات مذهبی ابزار جناح های سیاسی قرار گیرند چون به ضرر نظام و دین مردم است کسی توجهی نمی کرد.

   تهدید اخیر خاتمی به ترور توسط سرمقاله نویس روزنامه کیهان هم از این دست مسائل است. درست است که امروز نوک پیکان تهدیدها و تهمت ها بسوی اصلاح طلبان نشانه رفته است اما مطمئن باشید که وضع همیشه اینگونه نخواهد ماند و روزی صدای اعتراض خودی ها هم در می آید.  

   در ایام پر انرژی و پر شر و شور کودکی ام که اتفاقا ۸ سال آن مصادف بود با اضطراب و هیجان و نگرانی جنگ نابرابر با عراق با اینکه در شهری آرام با آب و هوای خوب و مردمانی خوب و متعادل از نظر فکری و مذهبی زندگی می کردم اما بدلیل نزدیکی به مناطق جنگی در غالب موارد فضای پیرامون خودم را متلاطم و شلوغ و پر استرس می یافتم. فضای انقلابی گری که به همراه خود رفتارهای تند و انقلابی را همراه دارد از یک طرف و فضای جنگ از طرف دیگر و بی تجربه گی غالب مسئولان تازه به دوران رسیده انقلابی همه و همه دست در دست هم داده بودند تا یک فضای غیر عادی و ناآرام از نظر روانی را برای من و هم نسلانم ایجاد کند.

   تنها سرگرمی من بازی در کوچه و خنده و شادی با دوستانم بود دلخوشی دیگری که می توانست یک تاثیر خوب بر من بگذارد تلویزیون بود و کارتونهایش!اما انگار همه چیز دست در دست هم داده بود تا شادی را از نسل من بگیرد شاید بی آنکه عمدی در کار باشد. فضای پر اضطراب جامعه از یک طرف و برنامه های اکثرا غم انگیز تلویزیون از طرف دیگر من و هم نسلانم را به اجبار به کوچه می کشاند و بازی با دوستانم.

    از تلویزیون گفتم بد نیست توضیح بیشتری بدهم. در اکثر کارتونهایی که جهت پخش برای کودکان انتخاب می شدند شخصیت اصلی داستان یا مادر نداشت و یا دنبال مادر گمشده اش می گشت و این برای روحیه حساسی چون ما بسیار مخرب بود: "هاچ زنبور عسل" که دائما دنبال مادر خود بود! "دختری به نام نل" و "بل و سباستین" هم همینطور و چه استرسها و فشارهایی که در سفرشان برای یافتن مادر متحمل می شدند! آنت و دنی هم در "بچه های کوه آلپ" از همان قسمتهای ابتدایی سریال مادر خود را از دست دادند! "سارا" پس از اینکه پدر و مادرش را از دست داد در یک مدرسه شبانه روزی متحمل چه سختیهایی شد!"استرلینگ" بدلیل مرگ مادرش، تنها دلخوشی اش راکونی به اسم رامکال بود. "هنا دختری در مزرعه" و" ایکیو سان"هم دائما از مادرشان دور بودند! تنها سریالی که غم و اندوه نداشت و بدلیل وجود "شیپورچی" و "روباه" و "خرس قهوه ای" مایه های طنز داشت کارتون  "پسر شجاع" بود که او هم مادر نداشت! چنین کارتونهایی برای هم نسلانم بخصوص من که پدرم را از دست داده بودم نوعی افسردگی همراه با ترس و نگرانی به همراه داشت! من که مادرم برایم هم پدر بود هم مادر همیشه نگران این بودم که مبادا مثل شخصیتهای کارتون های مورد علاقه ام مادرم را هم از دست بدهم و یکه و تنها شوم!بارها و بارها در تنهایی ام به این موضوع فکر کردم و از ترس و نگرانی گریه کردم!

   بگذریم!ایام دهه فجر همیشه برای من یک شادی مضاعف به همراه می آورد چون غیر از نوروز تنها ایامی بود که فضای پیرامونی ام از جمله سطح جامعه و تلویزیون برنامه های شاد و مهیج پخش می کرد همیشه به اندک تصاویر دوران انقلاب که از تلویزیون پخش می شد با دقت نگاه می کردم و آرزو می کردم که ای کاش من هم در دوران انقلاب بودم و به تظاهرات می رفتم. همیشه از اینکه من نتوانسته ام در این شور انقلابی سهیم باشم احساس خسران می کردم و حس می کردم یک چیزی را از دست داده ام! تصاویر و یاد انقلاب برای من نشانی از غرور و افتخار و سربلندی و پیروزی داشت! به مرور که بزرگتر شدم سعی کردم علل و عوامل بروز چنین رویداد عظیمی را بدانم. بنابر این هم مطالعه می کردم و هم از انقلابیون سوال می کردم.اکنون که از شور و هیجان غالب دوران کودکی ام فاصله گرفته ام و منطقی و عالمانه به موضوع انقلاب نگاه می کنم می توانم با اطمینان بگویم که بروز انقلاب در فضای متصلب و اقتدارگرایانه و دیکتاتوری آن دوران امری اجتناب ناپذیر بوده است و البته امر درستی بوده است.تئوری انقلاب و برنامه های تئوریسین های انقلابیون از جمله امام(ره) و شهید مطهری و شهید بهشتی و شریعتی و طالقانی برنامه های جامع و کاملی بوده است اما حیف که این بزرگان بعد از انقلاب مجال و فرصت پیاده کردن همه آن آرمانها را نیافتند. با نگاهی به آن آرمانها و وضعیت فعلی سیاسی اقتصادی و فرهنگی جامعه ایرانی تنها چیزی که اکنون می توانم بگویم همان صحبتهای آقای محسن میردامادی در کنگره اخیر حزب مشارکت است که گفت: 

"قرار نبود دینداری و عدالت خواهی و انقلابی گری به انحصار جمعی اندک و آزاد از هر محدودیت در آید و دورویی و دروغ و اقتدارگرایی جای حق گویی و صراحت و آزادی خواهی بنشیند، بلکه قرار بود راه مسؤولیت به روی شایستگان و اندیشمندان این ملک و مملکت باز شود."

   مجموعه کاملی از قرار نبودهایی که قرار شد و قرار بود هایی که بعدا قرار نشد را در اینجا از زبان آقای میردامادی بخوانید!

زندگی شاداست ، غمگینش مکن(عجالتا به این مصرع ان قلت دارم)

عمر گران می گذرد ، خواهی نخواهی
سعی برآن کن نرود ، رو به تباهی
مطلب دل را طلب است ، سوی خدا کن
زانکه بود رحمت او لایتناهی
عمر کمه صفا کن ، رنج وغم رو رها کن
                                         اگه نباشه دریا ، به قطره اکتفا کن

پ.ن:راستش با آمدن خاتمی عزیز به عرصه انتخابات، به آینده وطن امیدوار شدم!

متن سخنان آقای خاتمی که توسط ایسنا مخابره شد بدین شرح است:

 به نظرم آمد، مهندس موسوي در موقعيت کنوني مناسب است. الان هم به اين گفته خود اصرار مي‌ورزم. قبل از ديدار شما با ايشان ديدار داشتم و معتقدم مناسب‌تر بود تا ايشان در عرصه بود. البته اين به معناي عدم شايستگي بقيه نيروها يا ارزش کمتر آن‌ها نبوده و نيست.

 بنده در اين ملاقات احساس کردم متاسفانه جناب مهندس موسوي هنوز به تصميم نرسيده‌اند و معتقدم طولاني شدن اين مساله به نفع هيچ‌کس نيست و يک نوع ناراحتي، نگراني و دلهره در جامعه ايجاد مي‌شود. نمي‌خواهم بگويم که جامعه به صورت همه‌جانبه بنده يا مهندس موسوي را مي‌خواهد، ولي بخش قابل توجهي از جامعه از ما توقع دارند و اين توقع هرچه زودتر بايد برآورده و جواب داده شود.

وي تاکيد کرد: معتقد هستم براي مشخص شدن قضيه و پاسخ به انتظارات دير هم شده است. الان هم ترجيح من اين است که جناب مهندس موسوي تصميم بگيرد و به صورت قاطعانه اعلام کند مي‌آيد. دلايل ترديد يا امتناع مهندس موسوي براي من قابل فهم است ولي بنده بسياري از آن دلايل را قبول ندارم.

وي اظهار كرد: با توجه به اين‌که مهندس موسوي هنوز به تصميم نرسيده‌اند و در اين زمينه تاملاتي دارد، اگر مهندس موسوي به هر دليلي نيايد من با اين‌که مشکلات اين راه را رصد کرده‌ام و مي‌دانم؛ بايد دل به خدا بسپارم و در عرصه بيايم.

خاتمي با بيان اين‌که " بنده فرد کوچکي هستم وافتخار مي کنم که در ميان ملت بزرگوار و سرافراز ايران زندگي کرده‌ام و همواره دلم براي انقلاب تپيده است‌" گفت: هيچ‌گاه طالب پست و مقامي نبوده‌ام و هيچ رغبتي براي اين مساله نداشته و ندارم ولي هر جا نياز بوده است در خدمت مردم وکشور بوده‌ام.

وي اظهار كرد: الان هم که اعلام مي‌کنم آمادگي اين را دارم که در خدمت ملت ايران باشم؛ به هيچ وجه نگاه من به مقام و منصب نبوده است، بنده يک ذره آبرويي که دارم که خداوند به من داده است و آن هم از ملت بزرگوار است در برابر اين اصرار از سوي بخش‌هاي مختلف جامعه براي آمدن من، آيا هيچ توجيهي دارم که آبرويم را مصرف نکنم؟

وي خاطرنشان کرد: خدايا تو خود شاهدي اندک سرمايه‌اي که مال من است، متعلق به ملت ايران است، در طبق اخلاص مي‌گذارم و بقيه‌اش را به تو واگذار مي‌کنم. البته از خداوند مي‌خواهم مهندس موسوي در کارش تجديد نظر کند چون بيش از اين نمي توان مردم را معطل نگه داشت.

   و اینک:

                                    بامید پیروزی

   گاهی وقتها سکوت بهترین جواب است!

   دیگه طاقتم طاق شد... آخه مگه جای اینگونه حرکات عشقولانه توی تاکسیه!!! به آقاهه گفتم ببخشید این خانم با شما چه نسبتی دارند یه نگاهی کرد و گفت که نامزدمه! گفتم تو چطور حاضر شدی با زنی که در دوران نامزدیش اینقدر شلخته است که صورتش پر از کرک و شپش و گند و کثافته ازدواج کنی!!!

   اولش هنگ کرد و بعد همچین باد کرد که می خواست منو بزنه که یهو از تاکسی پیاده شدم و د برو...

   امروز با برگزاری باشکوه مراسم تحلیف باراک حسین اوباما رئیس جمهور منتخب آمریکا، اقلیت سیاه پوست امریکایی آفریقایی الاصل، پاداش دهها سال مبارزات آزادی خواهانه و عدالت طلبانه و برابری جویانه خود به رهبری مارتین لوترکینگ را دریافت کرد! دهها سال پیش از این چه کسی فکر می کرد که امریکایی که حتی اتوبوس و توالت و رستورانهای سیاهان را از سفید پوستان جدا می کرد به حدی از دموکراسی و برابری و رعایت حقوق اقلیتها برسد که یک سیاه پوست بر مسند ریاست جمهوری این کشور بنشیند؟!

   صحنه های تحلیف باراک اوباما از این نظر باشکوه بود که اکثریت سفید پوستی را می دیدی که نه از روی اجبار که با افتخار و شادی در پایین جایگاه ایستاده بودند و با شور و هیجان وصف ناشدنی به قدرت رسیدن یک سیاه پوست کنیایی الاصل را جشن می گرفتند.

   امروز ملت آمریکا به تمام دنیا ثابت کرد که واقعا به حدی از رشد یافته گی فرهنگی و سیاسی رسیده اند که خود را مرکز ثقل آزادی و دموکراسی و عدالت و برابری و تحمل مخالف معرفی نمایند! حتی این ملت به دنیا فهماند که حتی در مبارزه برای استقرار مردم سالاری و تعمیق برابری و تحمل و مدارا نیز پیشتاز مبارزان آزادی خواه جهان است!

   نمی خواهم وجود مخالفین و نژادپرستان و تمامیت خواهان را در امریکا انکار کنم اما این ملت نشان داد که توانسته است اینگونه اقتدارگرایان را در جامعه خود به انزوا کشاند و آنان را در اقلیت ضعیف قرار دهد.

   من تا چند وقت پیش احساس می کردم که در امریکا هر کسی که روی کار آید نمی تواند تمامیت خواهانه و امپریالیستی برخورد نکند! اما امروز با دیدن باراک اوباما و جسارت وی در سخن گفتن بر خلاف رویه معمول و ارائه ایده های تابو شکنانه،  به این نتیجه رسیدم که امریکا اگر یک رئیس جمهور متفاوت به خود ببیند پتانسیل این را دارد که از حالت یک ارباب شلاق بدست زورگو تبدیل به برادری مهربان و همراه و یاریگر شود. امیدوارم اوباما به ملتهای ستمدیده ثابت کند که این برادر مورد نظر، خود اوست!

   اما در این میان نقش ما ایرانیان در سیاست نوین جهانی چیست؟ آیا سیاستمداران فعلی کشور ما این توانایی و درایت را دارند که از این تغییر بزرگ استفاده مطلوب نمایند؟ من به شخصه چندان امیدوار نیستم. تنها با گدایی رابطه نمی توان رابطه برقرار کرد! سیاستمداران کشور ما باید خود را با شرایط جدید وفق دهند و به قول سید محمد خاتمی در عین حفظ اصول معضل ۳۰ ساله ایران را با امریکای جدید حل و فصل نمایند! اوباما یک اصلاح طلب در جامعه امروز آمریکاست! آیا دو اصلاح طلب در ایران و آمریکا فرصت همزمانی برای اصلاح رویه های غلط گذشته طرفین را خواهند یافت؟

   خوشبختانه علی رغم رد صلاحیت های کاملا جناحی و سیاسی و دخالت دولت در این انتخابات که خود یک بدعت در انتخابات یک مجموعه صنفی و غیر دولتی است، تحول خواهان جامعه پزشکی با نام "ائتلاف سپید" توانستند از مجموع ۱۷ نفر عضو هیئت مدیره شهر تهران، ۷ جایگاه را به خود اختصاص دهند.

و اما حاشیه های این انتخابات: 

۱-حضور تحول خواهان جامعه پزشکی در این انتخابات باعث شد بسیاری از آرای خاموش به صحنه بیایند بطوری که آمار شرکت کنندگان در این انتخابات نسبت به دوره قبل در چهار سال پیش دو برابر شد.

۲-تقریبا تمامی سهامداران بیمارستانهای خصوصی و پزشکان ثروتمند و دولتی ها و مجلسی ها  و البته مافیای پزشکی صراحتا از دکتر صدر و یارانش حمایت کردند و در مقابل، تنها حامیان تحول خواهان پزشکی را پزشکان جوان و زحمتکش که در خطوط مقدم درمانی کشور مشغول فعالیتند و البته پزشکان بیکار و زیر خط فقر را تشکیل می دادند.

۳-با وجود اینکه لیست تحول خواهان با اعمال نظر مستقیم انجمن اسلامی جامعه پزشکی بسته شده بود برخی از دوستان عضو این انجمن به ترکیبی از لیست تحول خواهان و لیست صدر و حامیانش و کاندیداهای مستقل رای دادند!!! حتی برخی ترجیح دادند بخشی از لیست خود را خالی به صندوق بیاندازند تا اینکه به لیست تحول خواهان رای دهند!!!( ما از بیگانگان هرگز ننالیم که...!)

۴-دکتر تاجرنیا با وجود اینکه ناجوانمردانه رد صلاحیت شد  همچنان تا لحظات آخر انتخابات پر شور و پر انرژی در حال فعالیت به نفع ائتلاف سپید بود. البته دکتر بابک حیدری و دکتر پژمان مظفری و پوریا موسوی و حسین موسوی و جلال محمدلو و دیگر دوستان، همراه و همگام دکتر تاجرنیا بودند. همگی خسته نباشید.

۵- بازار دید و بازدید و روبوسی جامعه پزشکی در محوطه برگزاری انتخابات داغ داغ بود بخصوص استقبال پزشکان از دکتر معین و دکتر محمد رضا خاتمی بی نظیر بود.

   به سلامتی پویش دعوت از آقای دکتر قالیباف موسوم به موج نمی دانم چندم از روز سه شنبه گذشته آغاز به کار نمود.بیانیه این پویش را در اینجا می توانید ببینید.

اینجانب به پویشگران عزیز حامی قالیباف پیشنهاد می کنم که ستاد ۸۸ (جوانان حامی قالیباف) را هم راه اندازی نمایند ما هم آقا شهاب رو می فرستیم بیاد ریاست ستاد رو بعهده بگیره که یک وقت دوباره کاری نشه یا نهاد موازی شکل نگیره ( شاید هم حمزه غالبی رو فرستادیم رئیس بشه)!

 در ضمن یک سایت یاری نیوز ورژن قالیباف را هم پیشنهاد می کنم. آقا بهروز رو هم می فرستیم سایت رو اداره کنه تا یک وقت دوباره کاری نشه یا نهاد موازی شکل نگیره!

   جدای از شوخی معتقدم آقای قالیباف حتما باید کاندید شود مهمترین دلیلم شایستگی های ایشان در اداره امور است که مطمئنم از رئیس جمهور فعلی بیشتر است.

این هم یک عکس آنکارد شده و توپ از قالیباف تقدیم به پویشگران طرفدارش: 

    -بالاخره پس از مدتها در خواست ملی و مردمی از سید محمد خاتمی برای کاندیداتوری، سید عزیز و نجیب ما مجبور به ارائه پاسخی شفاف شد و اعلام نمود "یا من می آیم یا جناب آقای میر حسین موسوی". به اعتقاد من این تاکتیک مناسبی است که در عین پاسخ به درخواستها، جبهه پرانگیزه آماده برای تخریب مقابل را هم در بلاتکلیفی می گذارد تا نتوانند برای تخریب و مقابله به موقع، تاکتیک طراحی نمایند و به موقع اجراء نمایند.

   با اینکه معتقدم چه آقای خاتمی و چه میر حسین به صحنه بیایند هر دو توانایی جلب آرای میلیونی مردم و موفقیت در انتخابات را دارند اما این باعث نمی شود که گلایه خود را از آقای میر حسین مطرح نکنیم. آقای میر حسین اگر قصد کاندیداتوری داشت چرا در انتخابات نهم کاندید نشد تا این ملت به گرداب پر تلاطم بحرانهای ناشی از بی کفایتی دولت نهم دچار نشود! من هنوز معتقدم که آقای میر حسین یکی از مقصران اصلی رئیس جمهور شدن احمدی نژاد است هر چند شاید هنوز برای اصلاح دیر نشده باشد البته شاید!

   -یک خبرنگار کارکشته خارجی مقیم اسپانیا که طی ۲۵ سال گذشته ، در این کشور سرگرم انجام فعالیت خبری است و با محافل رسانه ای و سیاسی در آمریکای لاتین نیز ارتباطات گسترده ای دارد ، از طریق ایمیل مطلبی با عنوان “دستورالعمل انتشار خبر در باره خاورمیانه” را به زبان اسپانیولی برای علی اکبر جوانفکر مشاور مطبوعاتی احمدی نژاد ارسال کرده است. او در ایمیل خود تصریح کرده است که این دستور العمل را از سه مجرای مختلف یعنی بوینوس آیرس ، سائوپولو و پاریس دریافت کرده است .

آقای جوانفکر هم ترجمه این دستورالعمل را البته بدون دخل و تصرف (بنا به قول خودش) منتشر نموده است: 

ضوابط انتشار خبر در باره خاورمیانه:

۱- در خاورمیانه همواره این عربها هستند که اول حمله می کنند و اسرائیل در موضع دفاعی قرار دارد . دفاع نیز “انتقام” نامیده می شود.

۲- نه عربها ، نه فلسطینی ها حق کشتار شهروندان را ندارند و چنین اقدامی “تروریسم” نامیده می شود.

۳- در مواردی که “قربانیان غیرنظامی” توسط اسرائیل صورت گرفته باشد ، باید گفته شود که این کار “دفاع قانونی” از خود بوده است.  

۴- پرتاب موشک و بمب به سوی اسرائیلی ها باید همراه با “نگرانی عمیق ابراز شده از سوی رهبران غربی” نشان داده شود و این نکته نیز مورد تاکید قرار گیرد که “این واکنش جامعه جهانی” است .

۵- هنگامی که فلسطینیان یا دیگر اعراب ، سربازان اسرائیلی را اسیر می کنند باید این اقدام به عنوان “ربودن افراد بی دفاع” وانمود شود.

۶- هنگامی که اسرائیل ، فلسطینیان یا اعراب سایر کشورها را زندانی می کند باید از آن به عنوان “بازداشت تروریستها” یاد شود بدون آنکه در باره ماهیت آنها مانند مرد ، زن ، کودک ، غیرنظامی یا نظامی بودن یا وزیر و نماینده بودن آنها ، صحبتی به میان آید. در هیچ موردی به دلایل امنیتی نباید در باره “تعداد زندانیان” ، “موقعیت زندان ها” یا “زندانهای به شدت حفاظت شده”  صحبت شود. ضوابط مربوط به “عدم اجازه بازدید نمایندگان صلیب سرخ یا سایر سازمانهای بین المللی از این زندانها” نیز به قوت خود باقی است.

۷- هنگامی که نام “حماس” در خبرها آورده می شود باید به آن عنوان ” سازمان تروریستی مورد حمایت و تدارک شده از سوی سوریه و ایران” اضافه گردد.

۸- هنگامی که در خبرها نام اسرائیل برده می شود ، اضافه کردن این مطلب که “اسرائیل مورد حمایت و پشتیابی مالی آمریکا قرار دارد” ، ممنوع است.

۹- هنگامی که خبرها در باره اسرائیل یا درگیری با فلسطینیان باشد نباید از جملاتی مانند ” سرزمین های اشغالی” ، “قطعنامه های سازمان ملل ” ، ” تجاوز به حقوق بشر” و “معاهده ژنو” استفاده شود.

۱۰ – باید این نکات در خبرها برجسته شود که فلسطینیان و سایر اعراب “بزدل” هستند زیرا در بین مردم غیرنظامی پنهان می شوند و نیروهای اسرائیلی به همین خاطر ” در دفاع قانونی از خود” ناچار هستند با استفاده از مسلسل ، بمب های مخرب یا آتش زا و نارنجک به خانه ها ، مدارس ، مساجد ، بیمارستانها و سایر مراکز عمومی که به محل اختفای “تروریستها” تبدیل شده اند، حمله کنند و در برخی از مواقع به صورت ناخواسته و به رغم حداکثر احتیاط ، شماری از افراد غیرنظامی نیز قربانی می شوند.  

۱۱- همواره به این امر دقت شود که مصاحبه ها با افراد اسرائیلی صورت پذیرد و از مصاحبه با اعراب و فلسطینیان اجتناب گردد و به مخاطبان توضیح داده شود که اسرائیلی ها بهتر از اعراب به زبان انگلیسی ، فرانسوی ، اسپانیولی و پرتغالی صحبت می کنند.  

۱۲- کسانی که این ضوابط را اجرا نکنند باید به عنوان افراد “خطرناک” و “ضد یهود” در نظر گرفته شوند.

   کردان گیت هنوز رسوا می کند:رسوایی مدرک علیرضا زاکانی!